Africa in numbers - The epilogue

Η Αφρική σε αριθμούς 

Συνολικός απολογισμός & Επίλογος


Διανυθέντα χιλιόμετρα: 46.215

Μ.Ο. εξόδων ανά ημέρα: 39.53 euro (ή 19.76 euro το άτομο)

The Israeli Pin

ΙΣΡΑΗΛ (Δευτέρα 10 Μαρτίου - Τρίτη 18 Μαρτίου 2014)

Οι πινέζες μας: Eilat, Mitzpe Ramon, Dead Sea, Jerusalem, Tel Aviv, Haifa


Eilat - Haifa: Το Ισραήλ -όπως η Γουινέα- ήταν μία χώρα η οποία δεν υπήρχε στον αρχικό σχεδιασμό μας. Αμφότερες διασχίστηκαν γρήγορα για διαφορετικούς λόγους η καθεμία. Κι αν στη Γουινέα προσπαθήσαμε να προσπεράσουμε τη περίοδο των βροχών, στο Ισραήλ ο στόχος μας ήταν πιο απλός, σχεδόν φυσιολογικός. Η κόπωση των τελευταίων μηνών σε συνδυασμό με το αιγυπτιακό ράλυ και το αναίτιο άγχος που άθελά τους υπαγόρευαν οι πολιτικές και πολεμικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή, ενίσχυσαν περισσότερο τη νοσταλγία και λιγότερο την διάθεση για περιπέτεια. Τελικά, σε 8 ημέρες καταφέραμε να τραβήξουμε τις τελευταίες τζούρες ξενοιασιάς και ελευθερίας πριν πέσουμε εκ νέου στο "δίχτυ ασφαλείας" που τόσο αθώα και με αφέλεια είχαμε αποποιηθεί πριν από 23 μήνες. Το Ισραήλ μας αντάμειψε και με το παραπάνω και μπήκε στην καρδιά μας τόσο για τις φυσικές ομορφιές και έντονες αντιθέσεις όσο και γιατί δεν του αφιερώσαμε το χρόνο που του άξιζε με αποτέλεσμα να μένουν κατάλοιπα σε καρδιά και μυαλό. Όσοι δεν κουράστηκαν να περιμένουν την κάθε πινεζοϊστορία (η οποία όσο πάει και γίνεται πιο αργοπορημένη), όσοι άφησαν στην άκρη τις έννοιες και ταξίδεψαν μαζί μας έστω και νοερά, όσοι μπήκαν έστω και για λίγο στη θέση μας και κυρίως όσοι μπήκαν στη δύσκολη διαδικασία να απαντήσουν το ερώτημα αν θα έκαναν κάτι παρόμοιο, προσδεθείτε και φύγαμε για την τελευταία βόλτα.


The Egyptian Pin

ΑΙΓΥΠΤΟΣ (Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου - Δευτέρα 10 Μαρτίου 2014)

Οι πινέζες μας: Aswan, Luxor, Hurghada, Ain Sokhna, Sharm El-Sheikh


Aswan - Taba: Αν η ιστορία της Αιγύπτου μπορούσε να χωρέσει σε μπουκάλια νερού, τότε θα μπορούσε να ξεδιψάσει ολόκληρος ο πλανήτης. Όσο χρόνο και να αποφασίσει να αφιερώσει κανείς για να εξερευνήσει αυτή τη χώρα, πάλι δε θα καταφέρει να τα δει όλα. Το Φεβρουάριο του 2009 είχαμε πρωτοεπισκεφτεί την Αίγυπτο όταν ένας πολύ καλός φίλος νυμφευόταν την εκλεκτή της καρδιάς του ενώ τον Αύγουστο του 2010 είχαμε περάσει τις καλοκαιρινές μας διακοπές στο τουριστικό θέρετρο του Sharm El-Sheikh. Ωστόσο, νιώθαμε ότι είχαμε αφήσει ανοιχτούς λογαριασμούς ειδικά στο νότο. Ποιος θα μας έλεγε ότι κάποια χρόνια αργότερα οι ρόδες μας θα τσουλούσαν στους δρόμους του ακριτικού Aswan και του ένδοξου Luxor, ότι θα διασχίζαμε -κυριολεκτικά με την ψυχή στο στόμα- ολόκληρη τη χερσόνησο του Σινά και ότι θα αποφεύγαμε μετά βδελυγμίας την επίσκεψη στην πανέμορφη Αλεξάνδρεια και το πολύβουο Cairo. Η προτελευταία χώρα του αφρικανικού οδοιπορικού υποσχόταν διάφορες εκπλήξεις, εκρήξεις και εκκλήσεις αλλά τελικά ο φύλακας-άγγελός μας είχε το νου του. Ο δρόμος της επιστροφής είχε κοντύνει επικίνδυνα, τόσο πολύ που οι περισσότερες κινήσεις γίνονταν πλέον μηχανικά. Το κάμπινγκ έδωσε τη θέση του στα ξενοδοχεία, το κυνήγι των αξιοθέατων έγινε μέρος της καθημερινότητάς μας και η οργάνωση της επιστροφής (προγραμματισμός θαλάσσιας μεταφοράς του Ζήκου κλπ) απαιτούσε λεπτούς χειρισμούς και τήρηση συγκεκριμένων χρονοδιαγραμμάτων. Κουράγιο.. φτάνουμε!